Περί κοσμιότητος στην χρήση του κινητού ματζαφλαρίου

Αθήνα, Σάββατο 5-8-2006. Κάυσωνας, ώρα μεσημεριανής σιέστας.

14:45:59
SMS 1
"Δεν μπορώ να βρω το κομμάτι σχεδίασης στο orcad 9.2. Μπορείς να μου πεις (αφού ξέρεις) όταν μπορέσεις,έστω άυριο ή μεθαύριο; Μήπως έχω έκδοση που δεν έχει το schematics?"

Βαριεστημένη απάντηση 30 χαρακτήρων. Η ζωή είναι απλή. Η σιέστα συνεχίζεται.

15:16:54
SMS 3 (προηγήθηκε ένα πολύ ευγενικό και λακωνικό "ευχαριστώ")
"Αυτό δεν το ήξερα. Που θα το τοποθετήσω όμως; Ζητά και τοποθεσία"

Θα γινόμουν πολύ αδιάκριτος στο περί τοποθέτησης κομμάτι και το άφησα χωρίς απάντηση. Η σιέστα έχει δεχτεί ισχυρά πλήγματα όχι όμως και το οριστικό.

15:27:02
SMS 4
"Καλά άσε με. Πρώτη φορά βλέπω αυτόν το δρόμο. Εγώ ήξερα κάτι με schematics"

Οι γαμημένες οι Δευτέρες γιατί υπάρχουν;

ΥΓ1: Το γεγονός ότι στο μπλογκ μου μπάινουν 10 άτομα ημερησίως, των οποίων τις ip έχω απομνημονεύσει με βοηθά να κράζω ανελέητα κόσμο που θα συναντήσω από Δευτέρα. Τα περί υψηλής αναγνωσιμότητας τα γράφω στα παπάρια μου.

ΥΓ2: Σε γενικές περιπτώσεις γουστάρω πολύ να βοηθώ φοιτητές στη διπλωματική τους ή σε οποιαδήποτε εργασία τους. Το κακό είναι όταν ο άλλος δεν σέβεται τα Σ Τ Ο Ι Χ Ε Ι Ω Δ Η και θεωρεί ότι η επί 24ώρου βάσης ενασχόληση με τις καύλες του είναι υποχρέωσή μου.

Φλοτέρ (Floater) = Πλωτήρ

Συνηθισμένο πρωινό. Τι προηγήθηκε; Η μπόχα από το τασάκι ή το χτύπημα του τηλεφώνου; Κρίνοντας από το τρέμουλο, μάλλον το δεύτερο. Όταν με ξυπνάει το τηλέφωνο σηκώνομαι έντρομος, με την αίσθηση ότι έχουν φύγει όλοι και έμεινα τελευταίος, να σηκώνω ακουστικά και να ακούω το κενό στην άλλη άκρη της γραμμής, λευκό θόρυβο. Συνήθως απαντά κάποιος τελειωμένος νταλικέρης με σπασμένο παρμπρίζ που ζητά τον "γιατρό του γυαλιού". Θέλω να του φωνάξω να τσακιστεί να κρυφτεί σε καμμια τρύπα και να με παρατήσει ήσυχο. Αυτή τη φορά κάποιος ζητά τη γυναίκα του. Πρωτότυπο.

- Ποιος είναι;
- Εσύ ποιον θες;
- Τι κάνεις εκεί;
- Κοιμόμουν.
- Που είναι η γυναίκα μου;
- Λάθος.
- Αποκλείεται. Παίρνω από κινητό, το έχω στη μνήμη.
- Χέσε μας, φίλε.

Λοιπόν, πρέπει να γίνουν δυο δουλίτσες. Πρώτα να αδειάσω το τασάκι και ύστερα να κατουρήσω... πρώτα να κατουρήσω και ύστερα να αδειάσω το τασάκι. Αδειάζω το τασάκι στη λεκάνη και πάω στην κουζίνα για το κατούρημα. Με σταματά το τηλέφωνο.

- Είναι εκεί η Πόπη;
- Λάθος είπαμε.
- Άσε τα αστεία και πες μου τι γυρεύεις εκεί.
- Λοιπόν, άκου να δεις. Θα πάω για κατούρημα τώρα και, αν θες, κοιτάζω αν είναι στο μπάνιο η γυναίκα σου. Πάρε σε 5 λεπτάκια. Ή μάλλον σε κανα τέταρτο, πρωί είναι.

Τελικά, ναι, πρέπει να χέσω. Καλά έκανα και του είπα σε κανα τέταρτο. Βασιλικό χέσιμο. Αν ήμουν βασιλιάς θα θέσπιζα το υποχρεωτικό κεράτωμα για κάτι τέτοιους τύπους.

"Ω, τι κάνετε μεγαλειότατε" "Αξιωματικέ, παραείσαι πλαδαρός. Γιατί δεν εργάζεσαι λίγο έξω;" "Τι εννοείτε;" "Ηλίθια μεταφράστρια! Μαστιγώστε την..."
Χτυπά το τηλέφωνο. Ο φίλος μου. Δεν πέρασαν ούτε 5 λεπτά.

- Συγνώμη, δεν είναι εκεί το 210*******
- Όχι.
- Γαμώ το!

Λοιπόν, πέρα από τους κατά φαντασία κερατάδες, κάτι πρέπει να γίνει με τους πλούσιους που βαριούνται τη ζωή τους. Εναλλακτικά πακέτα διακοπών.

Πακέτο Τζούντας Μπεν Χουρ. Το ακριβές μας αντίγραφο ρωμαϊκής γαλέρας θα σας μεταφέρει σε κλασσικές εποχές. Κωπηλατήστε στα τρισάθλια αμπάρια μας, ταπεινωθείτε από το ειδικά επιλεγμένο προσωπικό μας για να αναγεννηθείτε, εφόσον επιβιώσετε, μέσα από μια μεγαλειώδη αιματηρή ιπποδρομία. Ζήστε σήμερα την πλούσια σε συγκινήσεις ζωή του Τζούντας Μπεν Χουρ.

Πακέτο Τζίζους Κράιστ (Σουπα Σταρ - κατ' επιλογή), πακέτο Ζαν Ντ' Αρκ (Ντόλμπι Σαράουντ), πακέτο Άη αμ Σπάρτακους, ότι θες - για χολυγουντιανές συγκινήσεις.
Δώσε νόημα στη ζωή σου.

Νόημα. Ο τυπάς στο λεωφορείο με έπεισε ότι θα πάμε από καρκίνο. Ήταν αρκετά γελοίος. Και μ' έπεισε. Φορούσα t-shirt του Zappa.

- Έρχεται για συναυλία ε;
- Μπα, έχει πεθάνει.
- ΠΟΤΕ;
- Το 92 - 93. Δε θυμάμαι.
- Α... Νοτιοαφρικάνος δεν ήταν;
- Αμερικάνος.
- Όλοι αμερικάνοι.
- Εκτός από τους Νοτιοαφρικάνους.
- Ντραγκς ε;
- Καρκίνος.
- Που;
- Προστάτη.
- Όλοι από καρκίνο θα πάμε...
- Ναι.

Ζέστη γαμώ το, ζέστη. Και κάτι ξέχασα.

Ω, ναι. Το καζανάκι.

Hang over

Βράχος στον ορίζοντα


Η πρώτη ανατολή


Πλατύς γιαλός


Πιάσε ένα πλωμάρι. Κι άλλο ένα...


Η δεύτερη ανατολή


Μόνο σιωπή ασάλευτη, τα παιδικά μας όνειρα
κι ο χρόνος που κοχλάζει


Avete un accenditore?


Μαλακίες - και κάτι για να πιούμε


Πειρατής

Κάνουμε και αστειάκια, ρουφιάνα;

Ο Μήτσος, μου λένε, βρήκε θεούσα γκόμενα στην Αγγλία (αυτό κι αν είναι γκαντεμιά - στην Αγγλία ρε φίλε;) και αναζητά τη σωτηρία της ψυχής του στις εκκλησίες. Η γιαγιά του η κυρα Θοδώρα που τον κυνηγούσε να τηρήσει τη νηστεία της Μ. Παρασκευής νιώθει περήφανη για τον μέτριο μαθητή τσογλανάκο εγγονό της. Ο Μήτσος είναι ξάδερφος και για πολλά χρόνια ο μοναδικός μου φίλος. Τα πρωινά που η τάξη εκκλησιαζόταν τρυπώναμε στη ρεματιά που κρύβαμε τις τσόντες και θαυμάζαμε τι μπορούν να κάνουν δυο ματζαφλάρια μεγαλύτερα από τα δικά μας τσουτσούνια σε τρεις τρύπες. Την άλλη μέρα ακολουθούσε το κήρυγμα και η κόλαση που μας προσέφερε στο πιάτο ο τράγος που μας "δίδασκε" "θρησκευτικά". Τότε το μερίδιο των τύψεων αναλογούσε μόνο σε μένα.

- Κι αν υπάρχει κόλαση ρε Μήτσο;
- Ε και τι κάναμε;

Ο Μήτσος κάνει κύρηγμα στον άθεο κομμουνιστή πατέρα του. Ε ρε γέλια...

Μάλλον το καλύτερο προσόν που μπορεί να έχει κανείς είναι να γελάει με τα χάλια του κι ας είναι ως αστείο κακόγουστο και χοντροκομμένο. Και θα γελάσω πολύ όταν η κυρα Θοδώρα με πετύχει στη γωνία για να μου δείξει τον ίσιο δρόμο.

Η μεσημεριανή ζώνη αγνότητας

Έχω την εντύπωση ότι αυτό που χρειάζεται η Ελλάδα δεν είναι βαριά βιομηχανία, κονδύλια για την παιδεία και την έρευνα. Ούτε αποκέντρωση, βελτίωση του κυκλοφοριακού και μαλακίες. Διαχωρισμός εκκλησίας και κράτους; Παπάρια. Άνθρωποι δεν γινόμαστε. Εκεί που υστερούμε πραγματικά είναι ο κλάδος της πορνοβιομηχανίας. Άνοιξε την τηλεόρασή σου το μεσημέρι και τι θα δεις; Άχρηστους κάγκουρες και ηλίθιες γκόμενες.

Αν είσαι ένας άχρηστος ματαιόδοξος χλιμίτζουρας με γυμνασμένους κοιλιακούς δεν έχεις πολλές επιλογές στην Ελλάδα. Θα κάνεις καριέρα σε μεγάλες πίστες και θα σε σπονσοράρει κάποιο ουίσκι ή μια εταιρία κινητής τηλεφωνίας. Θα σε γλείφει ο Χατζηνικολάου. Πίκρα. Σε οποιαδήποτε πολιτισμένη χώρα θα γινόσουν πορνοστάρ και αυτή τη δουλειά θα την έκανε η Τζίνα Τζέημσον. Αν, μάλιστα, η φύση σε έχει προικίσει ανατομικά στο σημείο που δεν πιάνει το χέρι του κομμωτή σου, το ευνουχισμένο γούστο του ίματζ μέηκερ σου και τα ακριβά ναρκωτικά του μάνατζέρ σου, η διεθνής καριέρα είναι δεδομένη. Και μιλάμε για διεθνή καριέρα, όχι μαλακίες.

Αν είσαι μια άχρηστη ηλίθια γκόμενα η μόνη δυνατότητα που σου δίνεται σ' αυτόν τον τόπο να επιδείξεις την τελευταία επέμβαση στα βυζιά σου είναι να βρεις μια άλλη άχρηστη ηλίθια γκόμενα που θέλει να προμοτάρει τα δικά της πλαστικά βυζιά και να κράζεστε στα παράθυρα της μεσημεριανής ζώνης. Τα λιγούρια μπορούν μόνο να υποψιαστούν την ποιότητα της δουλειάς που έχει γίνει πίσω από το βαθύ ντεκολτέ σου. Θα σκάσουν και κάποια στιγμή στην πίστα που λικνίζεσαι και κάνεις ότι τραγουδάς για να πάνε μετά σπίτι και να την παίξουν με μια τσόντα. Με μια τσόντα που θα έπρεπε να πρωταγωνιστείς εσύ. Ο τόπος αυτός σου επιφυλάσσει το ρόλο του ορεκτικού πριν από το κυρίως γεύμα. Θα μείνεις στην ιστορία ως ένα ζευγάρι δευτεροκλασσάτων βυζιών.


Θλιβερά τυπάκια που βγαίνουν και τραγουδάνε γιατί αν έδειχναν τ' αρχίδια τους θα τους έκοβε το ραδιοτηλεοπτικό.
Ματαιόδοξες ξανθές που τραγουδάνε γιατί αν έδειχναν τα βυζιά τους θα τις έκοβε το ραδιοτηλεοπτικό.

Αποσυμφόρηση της μεσημεριανής τηλεοπτικής ζώνης. Μετακύληση των διάττοντων αστέρων της στη μεταμεσονύκτια ζώνη. Να γλιτώσουμε επιτέλους και από τις άθλιες σοφτ τσόντες που σου δίνουν την εντύπωση ότι η σωστή τρύπα είναι ο αφαλός. Να μείνει και λίγος χώρος για ανθρώπους που γουστάρουν αυτό που κάνουν.

Αλλά για τόσο ριζοσπαστικά βήματα χρειαζόμαστε υπουργό πολιτισμού με όραμα και αρχίδια. Εμείς έχουμε τον Βουλγαράκη...

Roger Waters 18-06-2006

Χωρίς πολλά λόγια, κάτι από τη χθεσινή συναυλία.

Psychedelic breakfast

Δύο βδομάδες καθυστέρηση και αμέτρητα τηλεφωνήματα που θα έπρεπε να κλείνουν με στιχομυθίες του στυλ "Άντε γαμήσου" "Εσύ κι η αδερφή σου" ωστόσο έκλειναν πάντα με το καθώς πρέπει "Ευχαριστώ" "Εμείς ευχαριστούμε που καλέσατε" (στα χαρακτηριστικά των υπαλλήλων της οτενετ αναμετρούνται η ασχετοσύνη και η ευγένεια με την πρώτη να κερδίζει σε σημεία). Πάντως τώρα έχω DSL. Και σκοτώνω την ώρα μου περιμένωντας να φτάσει η ώρα να κατευθυνθώ προς Μαλακάσα. Για να εξηγούμαστε:

Η θέα ενός μεσήλικα να να δίνει συναυλίες αναβιώνοντας περασμένες δόξες και μεγαλεία δεν μου φαίνεται ιδιαίτερα ελκυστική. Στον κανόνα αυτό υπάρχει μια και μοναδική εξαίρεση. Οι εξής τρεις:

Peter Hammil

Iggy Pop

Roger Waters

Και επιπλέον, το Dark Side of the Moon με πρόχειρους υπολογισμούς έχει ήδη κλείσει δεκαετία που αποτελεί εναν από τους πιο αγαπημένους δίσκους και αυτό μάλλον με φέρνει λίγο πιο κοντά στους γραφικούς μαλλιάδες πενηντάρηδες με t-shirt των Pink Floyd.


And then one day you find ten years have gone behind you
No one told you when to run, you missed the starting gun

14 κακές ιδέες

"Τούτες είναι οι συμβουλές μου. Άκουσε."
Τις άκουσα.
Τις παραθέτω αυτούσιες:

Τρώγε πολλά καρότα.
Γενικά τρώγε λαχανικά.
Αν θες ρε φίλε τρώγε και κουνουπίδι.
Αλλά ποτέ μα ποτέ μην τρως βραστό λάχανο.

Ένα ποτηράκι κόκκινο κρασί κάνει καλό στην κυκλοφορία.
Δύο ποτηράκια κόκκινο κρασί κάνουν πολύ καλό στην κυκλοφορία.
Τρία ποτηράκια κόκκινο κρασί κάνουν πάρα πολύ καλό στην κυκλοφορία.
Τέσσερα...
Δε γαμιέται.

Να αποφεύγεις την μπύρα, κάνει μπυροκοίλι.
Λέμε και καμμια μαλακία να περάσει η ώρα.
Σοβαρά τώρα.
Μην πίνεις Amstel.
Τα σκυλιά υπάρχουν για να κατουράνε στα δέντρα όχι μέσα σε τσίγκινα κουτάκια.

Μην οδηγείς πιωμένος.
Μην οδηγείς μαστουρωμένος.
Μην οδηγείς καυλωμένος.
Μην οδηγείς καθόλου.
Τα αυτοκίνητα είναι μια κακή ιδέα.

Οι κακές ιδέες προσελκύουν ηλίθιες γκόμενες.
Αυτό είναι το μόνο καλό με τις κακές ιδέες.
Δεν αρκεί για να τις κάνει καλές.
Τις ιδέες.

Αν δεν σου αρέσει η δουλειά σου παράτα την.
Αν δεν μπορείς να την παρατήσεις γλείφε το αφεντικό σου.
Αν δε σου αρέσει να γλείφεις το αφεντικό σου βρες κάτι να γλέιφεις.
Πάντως μη μας τα πρήζεις.

Κόψε το κάπνισμα.
Καλά... μην το κόβεις.

Όταν συναντάς ηλικιωμένες κυρίες υπερβολικά μακιγιαρισμένες ή καραφλούς κυρίους που παίρνουν μια τουφα απ' το ένα αυτί και την περνάνε απέναντι στο άλλο πλησίαζε ευθαρσώς και φώναζε όσο πιο δυνατά μπορείς πολεμικές κραυγές.
Αν σε χτυπήσουν μην πτοείσαι.
Όσοι είναι μπροστά από την εποχή τους έχουν μώλωπες.

Το αντίστροφο δεν ισχύει.
Να αποφεύγεις τζαμένιες πόρτες, ανοιχτά παράθυρα και ότι άλλο μπορεί να προκαλέσει διάσειση εγκεφάλου.

Να χτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο μόνο αν αυτό μπορεί να σου λύσει κάποιο σοβαρό πρόβλημα.
Πριν το χτυπήσεις να βεβαιωθείς ότι το πρόβλημά σου δεν λύνεται με άλλον τρόπο.

Αν είσαι ηλικιωμένη κυρία μη βάφεσαι υπερβολικά.
Κυκλοφορούν παρανοϊκοί.
Αν είσαι καραφλός κύριος άσε τις τρίχες σου στη σωστή πλευρά.
Κυκλοφορούν παρανοϊκοί.

Αν αποφασίσεις να πετάξεις την τηλεόραση φρόντισε να σημαδέψεις σωστά.
Αν αποφασίσεις να μην πετάξεις την τηλεόραση να θυμάσαι αυτό που είπαμε για το κεφάλι και τον τοίχο.

Άκου ότι μουσική γουστάρεις.
Αν γουστάρεις Τσαλίκη θυμίσου αυτό που είπαμε για τα προβλήματα και τον τοίχο και το κεφάλι.
Ήρθε η ώρα για δραστικές λύσεις.

Οι συμβουλές είναι μια κακή ιδέα.
Ως κακή ιδέα θα έπρεπε να προσελκύουν ηλίθιες γκόμενες.
Αυτό δε συμβαίνει.
Εκτός αν είσαι ψυχαναλυτής.

Κάνουμε και αστειάκια, ρουφιάνα;

Ο Μήτσος, μου λένε, βρήκε θεούσα γκόμενα στην Αγγλία (αυτό κι αν είναι γκαντεμιά - στην Αγγλία ρε φίλε;) και αναζητά τη σωτηρία της ψυχής του στις εκκλησίες. Η γιαγιά του η κυρα Θοδώρα που τον κυνηγούσε να τηρήσει τη νηστεία της Μ. Παρασκευής νιώθει περήφανη για τον μέτριο μαθητή τσογλανάκο εγγονό της. Ο Μήτσος είναι ξάδερφος και για πολλά χρόνια ο μοναδικός μου φίλος. Τα πρωινά που η τάξη εκκλησιαζόταν τρυπώναμε στη ρεματιά που κρύβαμε τις τσόντες και θαυμάζαμε τι μπορούν να κάνουν δυο ματζαφλάρια μεγαλύτερα από τα δικά μας τσουτσούνια σε τρεις τρύπες. Την άλλη μέρα ακολουθούσε το κήρυγμα και η κόλαση που μας προσέφερε στο πιάτο ο τράγος που μας "δίδασκε" "θρησκευτικά". Τότε το μερίδιο των τύψεων αναλογούσε μόνο σε μένα.

- Κι αν υπάρχει κόλαση ρε Μήτσο;
- Ε και τι κάναμε;

Ο Μήτσος κάνει κύρηγμα στον άθεο κομμουνιστή πατέρα του. Ε ρε γέλια...

Μάλλον το καλύτερο προσόν που μπορεί να έχει κανείς είναι να γελάει με τα χάλια του κι ας είναι ως αστείο κακόγουστο και χοντροκομμένο. Και θα γελάσω πολύ όταν η κυρα Θοδώρα με πετύχει στη γωνία για να μου δείξει τον ίσιο δρόμο.